බොළඳ ප්‍රේමය...

මැනබලන්න එපා සබඳ
වැටෙන කඳුළු බරද කියා
සිනාසෙන්න එපා ඉතින්
මෙච්චර බොළඳයිද කියා...

නොදැක ඉන්න එක සතියක්
හරියට මට කල්ප හැටක්
අමතපු නැති එක දවසක්
සිතට මගේ නෑ විසුමක්...

දහසක් වැඩ අතරෙදි වුව
එයි සිහියට ඔබ හොඳින්ද?
කෑමෙදි බීමෙදි පළමුව
හිතෙයි අනේ ඔබ කෑවද?...

ඔබ පොඩ්ඩක් බැන්න විටදි
රිදිලා මගෙ හිත හොඳටම
අනේ අපොයි කියා හිඳී
ලෝකෙ කඩන් වැටුන ලෙසට...

ඇස් රතු කරගෙන අඬ අඬ
ඔයා කරන විහිළු වලට
මම ඉන්නෙමි එලි වෙන තුරු
නොකා නොබී හිතේ දුකට...

ඒක මගේ බොළඳ කමද
නැතිනම් ආදරේ හැටිද
ඔබේ ළඟදි දැනෙන හුරුව
සංසාරික බැඳීමක්ද...

බැරි වෙයි මට දරාගන්න...

බැරි වෙයි මට දරාගන්න...

ඔබ සහ මම

ඔබ සහ මම

අපවිත්‍ර ජල තලය

පරදවා නැග ආපු පොහොට්ටුව

මම

සුපිරිසුදු සියපත් පොහොට්ටුව...

සටකපට දුස්සීල

පැණි උරා පැනදුවන වන බඹර

ඔබ

පොහොට්ටුව රිදවූ වන බඹර...

" ඔබ අමතන ජංගම දුරකතනයෙන් ප්‍රතිචාරයක් නොමැත "

රිදුම් දෙන ගත වේදනාවන්

ඉතා අල්පයි හඬන සිත ළඟ....

ඔබත් නොඇසූ මගේ ගීතය

දැනුත් තෙරපෙයි වැසුනු තොල් අග....

පද වැලත් නැත තනුවකුත් නැත

කෙවිලියත් නැත ඔබ නොමැති අද....

ඔබට නොවටින අමිල ප්‍රේමය

ඉකි ගසයි දුරකතනයක් ලඟ....

ඔබ එනවද මට කියන්න

ඔබ එනවද මට කියන්න

යෝධ කඳුපන්ති නිල් අහස්කුස සිපගන්න
පවුරු බැඳලා වගෙයි කුල රජුන් රැකගන්න
නිති වැටෙන පොඳ වැස්ස මිහිතලය නහවන්න
කහ දියර ඉසිනවද රජුගෙ පා පිළිගන්න

පවුරු වැට පැනන් ආ ඔටුනු හිමි කුමරාණ
දුටුවාද නූතනයෙ අසොක්මල් බලනුමැන
මුහුණ දිය යුතු දිවියෙ ඇත බොහෝ ලැබගන්න
එදා සාලිය ලෙසින් නොහැකිවෙයි පැනයන්න

පැතුම් පොදි ගුලි කරන් ඇය හිදී මගබලා
එනතුරා ගෙන යන්න මගුල් රථ පිරිවරා
කඳු ශිකර පසු කරන් ඔබ ඒද කල්බලා
දිවිතුරා ළඟ ඉන්න ඇතිද පෙර පින් පුරා

හිඳින්න බැරි මගෙ දෙ අතින් පැටියෝ නුඹ දැන් ඉගිළෙයි

හිඳින්න බැරි මගෙ දෙ අතින් පැටියෝ නුඹ දැන් ඉගිළෙයි

ළඟට අරන් පරිස්සමින් දෑසෙ කඳුළු පිසලදාපු
ආදරයෙන් ළඟින් ඉදන් උදේ සවස හිත හදාපු
මගේ පුංචි කුරුළු පැටියා මාව දමා ඉගිල ගියපු
පරිස්සමින් යන්න පැටියො දුර අහසේ පැතිර ගියපු


කූඩු කරන්නට නොහැකිය
නුඹෙ නිදහස නුඹට හිමිය
තටු සවි වී නුඹ දැඩිවිය
තුරුණු නුඹට සැප මදිවිය

බලන්න දුර අහස දිහා පැටියෝ අන්තුරු බොහොමයි
දකින්න දුර ඈත නිතර පැටියෝ ලෝකය නපුරුයි
රැඳෙන්න හිත නොමැති නිසා පැටියෝ නුඹ යා යුතුමයි
හිඳින්න බැරි මගෙ දෙ අතින් පැටියෝ නුඹ දැන් ඉගිළෙයි

අපි අපේ වුන හැටි

අපි අපේ වුන හැටි



පාඩම් පොතේ නිතර
පිටු අතර සිනාසුන
ඔහුගේ දසන් පෙළ
අමතක වෙලා මට....
තත්පරෙන් තත්පරේ
එව්ව කෙටි පණිවිඩ
නැවතිලා ඔක්කොම
අමතක වෙලා ඔහුට....

හොර ගල් ඇහිඳපු
සෙමින් ඉඟිබිඟි කරපු
පාසල් ප්‍රේමෙ ඉවරයි
හීන මාළිගත් ඉවරයි....
උපධිය ඔළුව උඩ තියාන
ඉන්නවා අපි සරසවි දෙකක
ඔබ අලුත් පෙම් ලොවක
මම මගෙම ආතල් ලෝකෙක....

සරසවි යන්න පෙර
දහසක් පොරොන්දු මැද
එකට තැබු හදවත්
අපිම හොරෙන් අරගෙන....
ඔබ දන්නෙ නෑ
ඔබ එතන නැතිවග
ඔබට මතකත් නෑ...මම?
ඔබට නොදෙවෙනි නෑ....